| Kukurydza żółta | Składnik główny | Wnosi większość energii i skrobię, która daje granuli spoistość. Przedawkowana — dawka jest uboga w aminokwasy i trzeba forsować syntetyki; za mało — wchodzi się w surowce bardziej włókniste, które obniżają energię. |
| Śruta sojowa poekstrakcyjna | Druga frakcja | Główne źródło lizyny strawnej. O jej wartości decyduje toastowanie: przy krótkim procesie zostają inhibitory trypsyny; przy długim lizyna zostaje zablokowana. Analiza podstawowa nie rozróżnia tych dwóch przypadków. |
| Tłuszcz lub olej | Zależnie od docelowej energii | Gęstość energetyczna, wiązanie pyłu i smarowanie matrycy. W nadmiarze nanoszony w mieszalniku obniża twardość granuli; wysoką frakcję lepiej nanieść po chłodnicy. |
| Źródło fosforu strawnego | Zależy od fitazy i jej macierzy | Zakres jest szeroki, bo zależy od zastosowanej fitazy i jej deklarowanej macierzy. Przedawkowanie podnosi wapń, wytrąca fosfor i cynk oraz obniża skuteczność samego enzymu. |
| Węglan wapnia | Niska dawka, do regulacji precyzyjnej | Domyka wapń i jego stosunek do fosforu strawnego. Niewielki nadmiar podnosi pH przedniego odcinka przewodu pokarmowego i tłumi trawienie tłuszczu oraz uwalnianie fosforu fitynowego: tani błąd, który kosztuje drogo. |
| Sól, wodorowęglan i chlorek | Niska dawka | Ustalają bilans elektrolitowy. Przy niskim sodzie spadają pobranie i wzrost; przy nadmiarze sodu lub potasu pojawiają się mokra ściółka i zapalenie opuszek, zanim wystąpi jakikolwiek objaw żywieniowy. |
| Aminokwasy syntetyczne | Niska dawka o dużym wpływie | Pozwalają obniżyć o jeden czy dwa punkty białko ogólne bez utraty wyników, domykając białko idealne. Gdy brakuje metioniny, ptak zwiększa pobranie, żeby ją pokryć, i traci się wykorzystanie paszy; po przekroczeniu punktu, w którym kolejny aminokwas staje się ograniczający, oszczędność urywa się gwałtownie. |
| Premiks, enzymy i dodatki | Ilość śladowa | Fitazę trzeba odjąć od fosforanu nieorganicznego, nigdy nie liczyć dwa razy, a jej macierz jest ważna tylko przy wapniu pod kontrolą. |
| Cele fazy, nie składniki | To cel, na który się formułuje | Energia metaboliczna, lizyna strawna, metionina z cystyną, treonina, wapń i fosfor strawny. Wartości weryfikuje się wobec obowiązującego podręcznika linii genetycznej: stosunki do lizyny znaczą więcej niż liczby bezwzględne, bo aminokwas w nadmiarze nie kompensuje innego w niedoborze. |